Peter woont in Oss. Drie jaar geleden kreeg hij een hersenbloeding. Hij lag drie weken in coma en kon niet meer praten.
Hij is sindsdien flink hersteld, maar niet alles is terug zoals het was. Door het huis bewegen gaat minder vanzelf en spreken kost hem tijd. Hij beschrijft praten als laatjes in zijn hoofd die niet meer soepel opengaan. Daardoor ging hij anders naar zijn woning kijken.
Twee lampen in de schemering
Peter wilde dat zijn buitenlampen vanzelf aangingen zodra het schemerig werd, zodat het huis bewoond leek wanneer hij er niet was. Daarvoor ging hij naar ROBBshop, een smart home-winkel bij hem in de buurt. Daar kocht hij een Homey Pro. Een tijdlang gebruikte hij Homey alleen daarvoor: twee lampen die bij schemering aangingen en later weer uitgingen. Het was vooral een hobby, eigenlijk. Na de hersenbloeding kreeg zijn smart home een grotere rol.
Opnieuw opbouwen met Rob
Rob van ROBBshop kende Peter al van vóór die tijd. Toen Peter weer in zijn winkel kwam, was het gesprek anders. Het draaide niet langer alleen om het huis bewoond te laten lijken, maar om zo lang mogelijk zelfstandig thuis te blijven wonen.
Samen kozen ze de hardware uit, en ROBBshop nam het installatiewerk op zich, waaronder de montage van de elektrische gordijnrails. “Het geeft voldoening om te zien dat simpele dingen het dagelijks leven van Peter makkelijker maken,” zegt Rob.
Rob komt steeds op hetzelfde terug: het draait niet om één slim apparaat. “Een smart home is een systeem waarin al die apparaten juist samenwerken, zodat iets vanzelf kan gebeuren,” zegt hij. Daar zorgt Homey voor: de lampen, de gordijnrails, het slimme slot, de deurbelcamera, een afstandsbediening naast het bed en zijn telefoon, allemaal met Flows aan elkaar verbonden.
Eén knop naast het bed
Een paar van z’n handigste Flows maakte Peter zelf. “Ik heb Flows gebouwd in de tijd dat ik nog gezond was,” zegt hij. Naast zijn bed ligt een afstandsbediening, en met één knop daarop start hij een Flow die alle lampen in huis uitzet. “Flows maken is een fluitje van een cent.”
De gordijnen raakt hij helemaal niet aan. Ze sluiten bij schemering en gaan weer open zodra het ’s ochtends licht wordt. Voor al het andere gebruikt hij zijn telefoon. Die heeft hij altijd bij zich, zodat hij niet hoeft op te staan en naar de schakelaar te lopen. “Als ik hier ’s avonds met mensen koffie zit te drinken en het wordt donker, hoef ik niet op te staan. Dan doe ik de lamp aan via de app.”
Toen het erop aankwam
Twee keer per week komt er hulp in huis. Ze komen ’s ochtends, en in plaats van zelf naar de deur te gaan, doet hij die op afstand open zodat ze zo naar binnen kunnen. De deurbel heeft een camera, dus als die gaat terwijl hij in de keuken is, ziet hij wie er staat voordat hij de deur opent. “Ja, dat is ideaal.”
Eén keer was het meer dan dat. Drie maanden geleden kreeg Peter een spasme. Hij viel en kon niet meer overeind komen. Hij belde zijn overbuurvrouw en kreeg haar nog net te pakken voordat ze naar haar werk vertrok. Ze kwam direct langs en belde aan. “Toen opende ik het slot op afstand en kon ze naar binnen,” zegt hij.
Peter begon zijn smart home als hobby, voor tuinverlichting en om de indruk te wekken dat er iemand thuis was. Na de hersenbloeding werd het onderdeel van zijn dagelijkse leven. “Ik ben er ontzettend blij mee dat Rob me heeft verleid om Homey aan te schaffen,” zegt hij.
